เรื่องของGu

ผมมี Twitter แล้วนะครับ (ที่จริงมีมานานแล้ว)

@ g u p o n g

 

จบ

ผ่านไป 25 วันผมกลับมาอ่าน blog ที่เขียนไว้คราวที่แล้ว

 

คราวนี้กลับรู้สึกแตกต่าง

เหมือนกับพอมีงานเข้ามาเยอะๆ ไอ้ความรู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆ ก็หายไปชั่วคราวหละมั้ง

พออ่านถึงเรื่อง OT ที่ตัวเองเขียนไว้ ก็รู้สึกประหลาดใจ ว่า...เฮ้ย!! ใครเขียนฟ่ะ

เวลาคนเราฟุ้งซ่าน เรื่องไม่เป็นเรื่องก็เอามาเป็นเรื่องให้มีเรื่องหลายๆเรื่องให้คิดมากได้ (เขียนให้งงเล่น ...:P)

 

อ่าน comment พี่ลิ้งค์ แล้วนึกถึงคำพูดพี่ต้อมขึ้นมาเลย ว่า "ป้องไม่ใช่เด็กแล้วนะ"

 

เพราะทุกวันนี้ก็ยังทำตัวเป็นเด็กอมมืออยู่

 

ps. Thanks for your all comments.

 

 

อีก 8 วันก็จะครบ 2ปีที่ทำงานแล้ว

 

ลองย้อนกลับไปคิดดูว่า ตอนแรกที่เตรียมตัวจะมาทำงานเราหวังจะได้อะไรจากการทำงาน...

คำตอบส่วนตัวคือ เงิน ความรู้ ประสบการณ์

และ

คำตอบจากคนสัมภาษณ์คือ "ที่นี่มีบุคลากรที่เก่งไม่แพ้ใครในวงการ

เราต้องการคนที่ตั้งใจทำงานกับเราจริงจัง ยาวนาน" ซึ่งจากคำตอบนี้คาดว่าผมน่าจะได้อะไรจากที่นี่มากมาย

 

จากวันเริมต้นทำงานไปโดยไม่คิดอะไรขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้มากๆ

จนวันนี้ซึ่งผมค่อนข้างจะคิดต่างกับในตอนนั้น

ผมตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งต่างๆรอบตัวมากขึ้นจากสาเหตุบางประการ

นั่นคือ การทำงานเดิมๆ ซ้ำๆ ในช่วง1 ปีกว่าทำให้เกิดความเบื่อหน่าย

เวลาเป็นสิ่งมีค่ามากขึ้น ผมเริ่มประเมินตัวเองแบบที่ไม่เคยคิดฝันจะทำมาก่อน

ผลจากการประเมินคือผมออกจะรู้น้อย ทำอะไรได้น้อยไปหน่อยสำหรับเวลา ปีกว่าๆ

 

ดังนั้นความคาดหวังทักษะที่ควรจะได้จากการทำงานจึงมีมากขึ้น ซึ่งช่วงหลังๆก็มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้เพิ่มได้บ้าง

จนผมเริ่มที่จะคาดหวังสิ่งอื่นๆจากที่นี่มากขึ้น ซึ่งบางครั้งออกจะคาดหวังมากเกินไปด้วยซ้ำ

เช่นวันนี้มีการเรียกประชุมพนักงานในกลุ่มโปรเจคใหญ่เข้าไปคุยเรื่อง จะมีการให้ OT สำหรับคนทำงานล่วงเวลา

พอมีคนมาบอกว่าเขาเข้าไปประชุมเรื่องนี้ ผมก็เกิดความคิดว่า

 "อืมก็ดีนะ แต่ถ้าเราทำ OT บ้างจะได้ไม๊ ....แต่เอ๊ะ! เขาไม่ได้เรียกเราเข้าไปด้วยซะหน่อย!"

 

พอคนเราเริ่มคาดหวัง จากความคิดที่ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ แล้วเมื่อระรึกได้ว่าสิ่งนั้นอาจจะไม่เป็นดังหวังก็เริ่มเป็นทุกข์

และก็เริ่มพาล "ทำไมไม่เรียกทุกคน ทำไมเรียกเฉพาะคนกลุ่มใหญ่"

 

แต่พอมาคิดว่าอะไรทำให้ผมทุกข์ใจได้อีกในเมื่อ

มาถึงตอนนี้ผมกลับลืมไปว่าตอนนี้ผมต้องการเพียง2อย่างคือ เวลา กับ ความพร้อม

 

10 เมษายน 2552

 

 

 

 

 

 

 

อยากเล่นDead Space มีสิ่งนี้เฝ้าขัดขวาง

อยากดูหนัง มีสิ่งนี้คอยขัดขวาง

อยากเล่น PSP มีสิ่งนี้ตามขัดขวาง

นอนฝัน สิ่งนี้ยังตามเข้าไปหลอกหลอน

 

 

สิ่งนี้คือ.....ความวิตกจริต